Kindervrij

Verhalen

Het verhaal van Miranda

Ik ben een vrouw van 32 jaar en zo'n jaar of 5 geleden begon bij mij het besef te dagen dat ik geen kinderen wil. Ik vind kinderen over 't algemeen best aardig; het zijn net mensen: sommigen zijn lief en leuk, anderen zijn strontvervelend.

Ik krijg weinig gezeur vanuit m'n omgeving, omdat ik weinig vage kennissen heb, en het zijn vooral de vage "verjaardagscontacten" waar je het meeste commentaar van krijgt. De echte vrienden en broers en zussen weten inmiddels wel hoe ik erover denk, en respecteren dat.

Mijn man denkt er gelukkig hetzelfde over. De belangrijkste reden om geen moeder te worden is voor mij, dat ik mijn man de liefste, leukste, slimste, grappigste mens van de wereld vind en niet wil dat daar een kind tussen komt. Het slokt al je aandacht en tijd op, ik wil met mijn man samen zijn, zonder dat ik me hoef te bekommeren om ons gezamenlijke produkt.

Als je verliefd op iemand wordt, en besluit om samen te willen blijven, ga je dat samenzijn toch niet laten verpesten door de zorgen en tijd en aandacht die je een kind moet geven, net of dat het doel is van je relatie. Want als je een kind hebt wordt dat ineens het belangrijkste wezen ter wereld. En dat wil ik niet. Mijn man is het belangrijkste wezen, en dat wil ik graag zo houden.

Ik werk bij een huisarts, en zie daar dus veel kinderen, en hoewel ik dat grut vaak best leuk vind, zie ik ook wat ze in veel gevallen met hun ouders (meestal met hun moeders) doen; Hun hele leven wordt erdoor beheerst, ze stoppen met werken, of gaan op onmogelijke tijden werken, zodat hun man op de kinderen kunnen passen als zij er niet zijn, en wanneer zie je je man dan? Ze maken zich aldoor zorgen over de gezondheid van hun kind, laten zich stapelgek maken door mede-moeders over meningokokken en andere nare ziekten.

Ik kan me best voorstellen dat het mooi kan zijn om zo'n klein wezentje op te zien groeien tot mens, maar ik voel me gewoon geen moeder, ik vind het moederschap niet interessant. Tante worden vind ik meer dan genoeg.