Kindervrij

Verhalen

Het verhaal van Mari

Heerlijk om deze pagina te lezen. Bij toeval kwam ik op deze pagina terecht,het is toch wel heerlijk dat je niet de enige bent die er zo over denkt.

In mijn kennissenkring ben ik namelijk wel de enige. Van jongs af aan weet ik al dat ik geen kinderen wil, maar dan wordt er gezegd: ach wacht maar als je straks ergens in de twintig bent dan veranderen die hormonen wel. Nou ik ben nu 34 en ik denk er nu nog steeds over als toen ik 16 was!

Ik vind ze gewoonweg niet leuk en dat is dan zachtjes uitgedrukt. Ik ben wel getrouwd (10 jaar) en wij hebben het prima naar ons zin, we kunnen doen waar we zelf zin in hebben, we hoeven met niemand rekening te houden, we hebben geen zorgen, want kinderen krijgen gaat gewoon gepaard met zorgen en die mensen die zeggen dat dat niet zo is die liegen, ik zie genoeg om mij heen gebeuren. En dan ook nog de kennissen en familie die wel kinderen hebben gekregen, daar kun je geen fatsoenlijk gesprek mee beginnen. Ze leven in zo'n klein wereldje waar het alleen om de kinderen draait, ze kunnen nergens anders meer over praten. En omdat wij geen kinderen hebben maar wel verhalen over het een en ander, wordt daar niet met aandacht naar geluisterd. Tegenwoordig zeg ik het ook gewoon als mensen vragen waarom wij geen kinderen hebben: ik vind kinderen gewoonweg niet leuk, eigenlijk heb ik een hekel aan ze!! Dan valt de mond open bij diegene. Ja, waarom mag iemand die kinderen leuk vindt daar honderduit over praten en iemand die niet ze leuk vindt zou dan maar moeten zwijgen. Nou echt niet!!