Kindervrij

Verhalen

Het verhaal van Linda

Heel toevallig zag ik op www.pagina.nl de site kindervrij.pagina.nl. In de hoop een site te vinden over mensen die geen kinderen willen ging ik even kijken. hoewel ik verwachtte dat het wel iets heel anders zou zijn. Via die site bij www.kindervrij.nl beland en jawel, het ging over mensen die vrijwillig kinderloos zijn! Wat een openbaring!

Het mag duidelijk zijn dat ik ook vrijwillig kinderloos ben. Ik ben nu 26 en roep al sinds ik er over na kan denken (en dat zal vanaf mijn 10e of zo zijn) dat ik geen kinderen wil. Natuurlijk zegt iedereen dan 'dat komt nog wel' en dat dacht ik zelf eigenlijk ook altijd. Maar nee, ik wil nog steeds geen kinderen en ik voorzie ook niet dat ik dat ooit wel zou willen.

Een hele voorname reden waarom ik geen kinderen wil is de manier waarop ze tegenwoordig opgevoed worden. Ik wordt gek van die gillende kinderen in speeltuintjes en op straat (dat is toch ook nergens voor nodig?). Ik begrijp niet dat de ouders er niks van zeggen als hun kinderen 's ochtends vroeg hun longen uit hun lijf gillen om hun vriendjes, die 2 meter verderop staan, te zeggen dat ze willen knikkeren. Blijkbaar is het ook normaal dat een kind in de supermarkt alles krijgt wat zijn hartje begeert en oh wee als je hem een ijsje weigert. Verder moeten ze natuurlijk een playstation, een pc, puma's en levi's, een mountainbike en skates en mogen ze altijd net zo laat naar bed als ze willen. Als je je kind anders wilt opvoeden, bijvoorbeeld zonder merkkleding, computers, mcdonalds en cola, dan wordt dat onmogelijk gemaakt. Andere ouders spreken je er constant op aan en je kind wordt enorm gepest door al die verwende kinderen die dat wel allemaal mogen. Dan maar liever geen kind.

Natuurlijk zijn er nog meer redenen; ze kosten klauwen vol geld (en wat krijg je er voor terug? liefde? daar heb ik mijn vriend al voor), je bent enorm gebonden (katten en een hond zijn al genoeg binding), pubertijd is een hoop ruzie en kinderen zijn over het algemeen stierlijk vervelend. En daarnaast, er zijn nu al teveel mensen op de wereld, de olie en kolen voorraad is bijna op (dat wordt lastig, auto's rijden nog steeds niet vlot op electriciteit (die gemaakt wordt door kolen)), de vervuiling wordt steeds erger, het gat in de ozonlaag ook, klimaatverandering resulteert o.a. in overstroming, de mens kent steeds minder limieten in zijn gedrag (zinloos geweld, 'zinvol' geweld, moord en doodslag), etc., etc., etc. Zou ik een kind plezier doen als ik hem in die wereld laat opgroeien? Ik dacht het niet. In deze tijd is wel een kind nemen erg egoistisch!

En wat is HET argument om het wel te doen? "Je krijgt er zoveel voor terug". Hoop je... Mijn vader werkt in een bejaardentehuis, en als je ziet hoe vaak de kinderen en kleinkinderen langs komen bij pa/ma of opa/oma... Daar hoef je het echt niet voor te doen. Ik weet nog dat ik ook liever niet naar mijn oma ging en zo zijn er nog honderduizenden (klein)kinderen die nooit op bezoek gaan. En wat als je kind 'de fout' ingaat? Hoeveel kinderen gaan niet aan de drugs of drank, of gaan stelen, frauderen, mishandelen, misschien wel moorden, of 'houden' gewoon niet van je. Daar heb je dan al die mooie jaren van je leven ingestoken. Zonde toch?

Als je het puur biologisch bekijkt, zijn de kindervrije mensen zo slecht nog niet. Het is namelijk heel gewoon voor een diersoort om in het geval van overpopulatie en slechte leefomstandigheden geen voortplantingsdrang te krijgen. Op zo'n moment verklein je toch alleen maar de kans op overleven, want meer (jongen) = minder (voedsel/ruimte).

Nee, laat mij maar kindervrij.