Kindervrij

Verhalen

Het verhaal van Fia

Ik ben 34 jaar en heb al jaren een vaste relatie. Ik werk al tien jaar in het Speciaal Onderwijs als onderwijsassistente in een kleutergroep. Je kunt je voorstellen dat ik regelmatig vragen krijg over ons kindervrij zijn. De meeste reacties hebben natuurlijk betrekking op mijn werk.

Ja, ik werk inderdaad met kinderen en zeker met plezier, maar dat is heel wat anders dan zelf een kind hebben. Misschien doordat ik met kinderen werk (en zeker niet altijd de makkelijkste) maak ik deze keuze bewust. Ik kan me heel goed inleven in "het ouder zijn" en zie daar niet veel positieve kanten aan. De omgang met kinderen, het leuke gedeelte, haal ik uit mijn werk. De zorgen, verantwoordelijkheid, het aanpassen, dat hoeft voor mij allemaal niet. Jammer genoeg zijn er nog steeds mensen die reageren met opmerkingen als : wacht maar, jouw tijd komt nog wel / en, ben je al van gedachten veranderd/ je weet maar nooit. En dat doet pijn, want het kindervrij zijn is geen gedachte, maar een keuze. Gelukkig een keuze van ons allebei, anders zou het natuurlijk iets moeilijker liggen. Laat iedereen toch in zijn/haar waarde en eigen keuzes maken !