Kindervrij

Verhalen

Het verhaal van Cleo

Wat een mooi woord; kindervrij.

Meestal hoor je zeggen dat de vrouw graag kinderen wil, maar de man niet. Nou bij ons is het andersom. Ik ben een vrouw van 27 en wil geen kinderen, mijn man zou het wel willen. Hij weet echter dat ik het niet wil. We praten er wel eens over, soms ben ik wel eens bang dat als hij in de toekomst toch echt graag kinderen zou willen, hij me voor een andere vrouw zal verlaten, maar hij zegt dan dat hij met mij alleen ook erg gelukkig is. (We hebben trouwens wel honden en andere dieren waar we veel van houden)

Maar dan zeggen je kennissen en familie; oh, maar je bent nog jong, alsof ik er over 5 jaar anders over denk (en dat geloof ik echt niet). Het is net of ze het wel van je gaan verwachten. Als ik tegen mijn moeder zeg: ik wil er geen, dan zegt ze altijd: nu nog niet maar later toch wel?

Ik ben gewoon tevreden zoals het nu is, we kunnen gaan en staan waar we willen en hebben met onze dieren een heerlijk leven.

Als ik aan de ene kant van de straat een vrouw met een kinderwagen zie lopen en aan de andere kant iemand met een puppy, nou dan hoef ik niet lang na te denken over wat mij meer aantrekt.

Soms denk ik wel eens, ben ik nu zo raar dat ik zwangere vrouwen helemaal niet aantrekkelijk vind, dat ik er niet aan moet denken dat ik zelf zo'n buik zou hebben en in een ziekenhuis uren pijn lig te lijden en dat ik mezelf echt niet elke dag bij de school zie staan met al die andere moeders.

Gelukkig leven we in zo'n situatie dat we zelf kunnen bepalen of we wel of niet kinderen willen krijgen. Ik vond het fijn om mijn verhaal even kwijt te kunnen.